Pazar, Ocak 06, 2013

utanıyorum senden


Parlak bir gürültü ibraz edilmiş tüm hesaba, sarhoş olmanın yetmediği tam bir gece ve seni sevmeye yetmeyen tam bir gün. Vazgeçmenin basitleştiği, delikanlılığın değer kaybettiği   küresel bir krizin eşiğindeyim. Verdiğim sözlerden dönme sırası bende.

Son bakışların olmadığı, jargonun hayli derinleştiği bir andayım. İşte tam bugün sor kendine ben; sende neredeyim? Saçlarımın ağardığını göremediğin ilk gün bugün. Bugün saçımdaki ilk beyazın gün dönümü bugün seni unutmak için içtenlikle başkalarına sarıldığım ilk gün.

Vefa borçlarımı ödedim ve seni sevmeyi ödev bilen gökyüzünden mezun oluyorum. Sağ cebinde bildiğimi unutturan kara tahtanın önündeyim. Şimdi tanrı acımasız bir öğretmen gibi beni başarısız intihar girişimlerimden sorgulamaya başladı. Cebimde bir gök kuşağı, avuçlarımda metrik sistem. aklımda, aklımda sen.

Dostların bilmediği,
sigaranın avutamadığı,
senin duymadığın
ah vah etmediğim ve tek bir anından pişmanlık duymadan
kimsesizliğin yatağında çırılçıplak uzanıyorum.
Utanıyorum senden.


Burak Dikoğlu

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Korkarak okuyorum yazdiklarini ya seni hic anlamazlarsa ya da en kotusu yanlis anlarlarsa ama kitabini yayinevlerinin kabul etmemesi sevindirici bir durum