Çarşamba, Ocak 02, 2013

Akrebin şiiri



Yelkovan olmuş memleket insanı
Akrebinin peşinde her sabah aynı servise aynı minnetle binen yüz binlercesi
12’den sonra zehri kalmıyor aşklarınızın, siz sevişip sokturuyorsunuzu kendinizi.

Sonra bakıyorsun koca boğaz koca bir mideye dönmüş, sonra göte
sonra tekrar boğaza dönüyoruz bakmışız boğaz göte dönmüş kendini yiyor.
Kendi kendini yemeye alışımış arabın deniz görmüşü, yarım türkü…

Bekçi köpekleri led farların emrinde, mahalledeki racon camiye bağışlanmış.
Et duasının doğası elbet gelir parası kafası, iskeleden yemiş yarım delikanlı
Liman görmez artık senin ruhun aslan parçası sen ilk aşkın çapasını bataklığa atmışsın, Vira..!

Cesur annelerin cüretkar kızları “canım yine gel beklerim” yalanı
Açlıktan değil cahillikten ağzı kurumuş boş lafın lavuk prensesi
bacak omza düşmeyen her sevişmeden sonra çocuk da yaparlar kariyer de
alışmışsa bir kilim iyi silkelenmeye kir tutmaz şiirin ifadesi
kalbi vizite tutmuş senaryoların masum hikayesinde androjen artıkları bulundu sevgili Şekspir
artık şiirler üst raflara çıkınca pizza siparişi mümkün oluyor.





Sen tüm olanları unut şekerim
hayale tutunayım derken mala tutmaksa kaderin
rüyada bile yüzü yatağa düşer ucuz melankolinin.


Burak Dikoğlu

1 yorum:

Cihan Dide dedi ki...

hayatın kurgusu, insanlik uzerinde gorulen baskalasma uzerine olsaydi, zehirlenmek daha gorunur hale galdiginden kimseye derdimizi anlatmak zorunda kalmazdik. cam kirilsa da olsek... daralmak kacinilmaz, yasam insan pisligi doa olmasa...
ne zaman büyümüştüm yine küçüldüm, cocuk kalbi sökülmedikce bendeki ölümü düsünmek hissi kacınılmaz. yazmak degil yaşamak bunun adi..
isteyen icin karsısında olmaya hazirim: bendeki `hayal` kavrami ölüm kadar gercek.
(12 aralik`miydi)
`korkaklar zalim olur`mus Burak Dikoglu.