Pazartesi, Temmuz 09, 2012

zıvanası isyanla tutturulmuş cigaralar


Çok zaman oldu ki konuşmanın , çaresizlikten ibaret sabahlarını yaşadım.Gidenler ve arkalarından bir sigara daha yakıp gururu yeksan eden adamlar tanıdım.Mahvolmuş ve kutsanmamış anlar yaşadım.Kaybedilmiş cennetin pişmanlığı ile dolu anlar.

Terk etmiş ve terk edilmiş dünya dolusu,boş insan.Yerkürenin doyumsuz evlatları nefislerinin savaşlarını güneş ışığında erirken ütülü kumaşlarda ; karanlığın koynuna kıvrılır sonradan gökkubbe.İpeksi kayganlıkta peydahlanır şehvetle damıtılmış alkollerin üstüne ve zıvanası isyanla tutturulmuş cigaralar sararlar Teslanın aydınlığında.Gece hep ağırdır yalnızlara...

Damarlarımdaki yapışkan melankoli , La Minör dolu bir göğüs çarpıntısı gibi beni derinlere çekti.Şimdi yarım kalmış bir efsun gibi seni söylüyor,seni istiyor ve seni arzuluyorum..

Tanrım artık uçur beni !

 

1 yorum:

MaviMelek dedi ki...

İnsanlar zaten gariptir. Melankoli insanların senin gibilere verdiği bir hastalık. Hatalığın kurtuluşun olabilir bazen..