Cumartesi, Mart 31, 2012

ölmeyin ulan ölmeyin

Polis kornaları korkutmuyor şehirdeki orospu çocuklarını, dört dönüyor başımızda ışıklar.
Ruhunu kızıştıran bir adam tanıyorum yatakta,aynasında aşk yok diye haykıran bir gece tanıyorum.
Hiç bir kadının yarasına merhem olacak kadar şifalı değil kelepçeleri,
daha çok güzel yaralar açtığı için övünüyor bekaretinin üstüne.!

Ve o kadınların ilki olduğu için sevinmedi hiç bir piç, çünkü bütün piçlerin ilki bir fahişeydi bilmemeliydi anneler. Pas tutan metallere sevgilerini sunuyorsa asfaltlar; orda bir köy yok artık, çok uzaktadır O.O ki Allaha; en son yalvardığımızda çocuktuk biz,o biz bağırmadan sesimizi duyamayacak kadar uzaktır belki. Yalnızca büyüdük onsuz, yalnızca. Cennet var mı bilmiyorum ama ben mucizelere artık inanmıyorum. Özlediğimiz sadece geçmişmiş, hayal kurmak yaşamanın dayatması, iyi olan ne varsa gelecekte çok yakında onları da özleyeceğiz ancak tutunamadığımız yelkovanlar bizim esrikliğimiz sanırım. Üstelik acının telafisine başka bir acının zemherisine uğramadan  rezervasyon yapılmayacak. Hepiniz evden çıkmak ve kötü adamları öldürmek istiyorsunuz biliyorum çünkü bütün kötü adamlar böyle düşünür ve bütün sapıklar dünyayı kurtarmaya çalışır.


Küçük tanrılar sıkışmış ceplerine onların;
ölüm görmeden sela tutmuş ağızlara sorsan; magnum yalamaktan nasır tutmuş parmaklar.
Ölmeyin ulan ölmeyin yavşaklar, siz ölürseniz kahraman olursunuz..!


2 yorum:

Life By BambinosS dedi ki...

Yine çok güzel yazmışsın..

Burak Dikoğlu dedi ki...

Yine teşekkür ederim...