Pazar, Şubat 26, 2012

Öp beni

Ahh Lumiera;
beni öp, beni rahminde uyut.

Beni vur o gece,
beni ruhuna sür,
günahını ağzına al.Beni vur;
o son gülüşle, o son şarkıyla.
Mahvet gecenin karanlığını bebeğim
sırtını dön göğsüme,
nefesim dağılsın boynunun ikliminde...

Yollar ne güzel olur omuzlarında şimdi
saçlarından Babiller gözükür belki bahçeme,
omuzlarından nehirler akar dilime Lumiera.
Ariftir ellerin sırtımdayken ben apdal olurum sana
Bilmediğim atlaslar çizerken tırnakların...!

Nefes nefestir elbet,
lakin ben bileklerini avuçlarım sonra.
Dizlerinin ardından öperim Lumiera
Böylece o nefes, bir şarkıdır artık geceye.

Beni öp,beni rahminde uyut...

Ahh Lumiera
benim tatlı süt köpüğüm...

4 yorum:

Life By BambinosS dedi ki...

Neyin kafası bu? Sen nasıl bişeysin böyle ? Nesin sen ya ? Okuyorum, okuyorum, durup kalıyorum. Emeğine sağlık.. Sevgiler..

Burak Dikoğlu dedi ki...

Çok sağol..Saygılar.

Unknown dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.
Tuğba Yazıcı dedi ki...

Bu şiirler seri halinde değil mi (: aynı zamanda bana atfedilmis bir isimdir Lumiera
Ruhunu kör eden güneşe tövbeler ettirdim (: